Κυβέρνηση Μητσοτάκη: Έντονη Αστάθεια, Αμφισβήτηση και “Ισορροπίες του Τρόμου”

Του

Μάκη Κεβρεκίδη

Το αφήγημα της αυτοδυναμίας για τη Νέα Δημοκρατία καταρρέει — και μαζί του αποκαλύπτεται μια πραγματικότητα που μέχρι πρότινος κρυβόταν πίσω από αριθμούς και επικοινωνιακά τεχνάσματα. Οι δημοσκοπήσεις δεν αφήνουν πολλά περιθώρια παρερμηνείας: το σενάριο της άνετης πλειοψηφίας απομακρύνεται και το πολιτικό κόστος αρχίζει να γίνεται εμφανές.

Κυβερνητική Αστάθεια

Η απώλεια του μπόνους των 50 εδρών δεν είναι απλώς μια τεχνική λεπτομέρεια του εκλογικού νόμου. Είναι πολιτικός σεισμός. Δεκάδες βουλευτές κινδυνεύουν να βρεθούν εκτός Βουλής από τη μία μέρα στην άλλη. Και μαζί τους, ένα ολόκληρο σύστημα εξαρτήσεων, μηχανισμών και «κομματικών στρατών» που στηρίζονται στην παραμονή τους στην εξουσία.

Γιατί ας μην κοροϊδευόμαστε: κάθε βουλευτής δεν εκπροσωπεί μόνο τους ψηφοφόρους του. Εκπροσωπεί και ένα δίκτυο ανθρώπων που περιμένουν ανταμοιβές, θέσεις και επιρροή. Όταν αυτό το σύστημα αρχίζει να τρίζει, δεν έχουμε απλώς πολιτική φθορά — έχουμε εσωτερική αποσταθεροποίηση.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, έρχονται να προστεθούν οι υποθέσεις που βαραίνουν ήδη το κυβερνητικό στρατόπεδο. Η σκιά του ΟΠΕΚΕΠΕ και οι δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν είναι μια «άβολη λεπτομέρεια» — είναι ωρολογιακή βόμβα. Βουλευτές που φέρονται να εμπλέκονται ζητούν πολιτική κάλυψη, την ώρα που η κοινωνία απαιτεί το ακριβώς αντίθετο: διαφάνεια και λογοδοσία.

Το δίλημμα για την ηγεσία είναι απλό και αμείλικτο: προστασία των «δικών της» ή πολιτική επιβίωση; Και στις δύο περιπτώσεις, το κόστος είναι βαρύ.

Στο ίδιο σκηνικό, η υπόθεση των υποκλοπών και το λογισμικό Predator παραμένουν ανοιχτή πληγή. Παρά τις προσπάθειες να κλείσει ο φάκελος, οι νομικές πιέσεις επανέρχονται, και η σύγκριση με το σκάνδαλο Watergate και τον Richard Nixon δεν γίνεται τυχαία. Μπορεί τα ιστορικά και θεσμικά πλαίσια να διαφέρουν, αλλά το πολιτικό μοτίβο είναι γνώριμο: όταν η εξουσία αγγίζει τα όρια της κατάχρησης, η φθορά γίνεται ανεξέλεγκτη.

Το πολιτικό ναρκοπέδιο του Κυριάκου Μητσοτάκη

Και μέσα σε όλα αυτά, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης καλείται να διαχειριστεί ένα σκηνικό που θυμίζει πολιτικό ναρκοπέδιο. Από τη μία οι εσωκομματικές πιέσεις, από την άλλη η κοινωνική δυσαρέσκεια και στο βάθος οι δικαστικές εξελίξεις που μπορεί να ανατρέψουν τα δεδομένα.

Σημαντική φθορά αξιοπιστίας Μητσοτάκη και ΝΔ

Κάποιοι κύκλοι εντός της Νέας Δημοκρατίας φαίνεται να προκρίνουν τον Νίκο Δένδια ως πιθανό αντικαταστάτη του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ωστόσο, το βασικό πρόβλημα της ΝΔ απέναντι στο εκλογικό σώμα δεν είναι απλώς η ηγεσία, αλλά η σημαντική φθορά της αξιοπιστίας της.

Το 2016 ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ και το 2019 πρωθυπουργός, αξιοποιώντας ως βασικό του πλεονέκτημα μια καλά σχεδιασμένη επικοινωνιακή στρατηγική — σε μεγάλο βαθμό διαμορφωμένη από Αμερικανούς επαγγελματίες επικοινωνιολόγους. Η στρατηγική αυτή τον παρουσίαζε ως έναν ικανό τεχνοκράτη, ισχυρό εντός του κόμματος, μεταρρυθμιστή και οραματιστή.

Στην πράξη, όμως, η εικόνα αυτή δεν επιβεβαιώθηκε στα ουσιώδη. Οι πολίτες βρέθηκαν αντιμέτωποι με αυξημένες επιβαρύνσεις, όχι τόσο σε ποσοστά αλλά σε πραγματικά νούμερα, τόσο σε άμεσους όσο και σε έμμεσους φόρους. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες υπέστησαν σημαντικό πλήγμα λόγω της εφαρμογής της τεκμαρτής φορολόγησης, ενώ, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα κατατάσσεται πλέον στις χαμηλότερες θέσεις εισοδηματικά εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πάνω μόνο από τη Βουλγαρία.

Παράλληλα, η ακρίβεια σε τρόφιμα, ενέργεια και καύσιμα συνεχίζει να πιέζει τα νοικοκυριά, η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας παρουσιάζει κάμψη και, παρότι καταγράφεται αύξηση στην απασχόληση, αυτή εντοπίζεται κυρίως σε τομείς όπως ο τουρισμός, όπου οι αποδοχές παραμένουν χαμηλές και δεν διασφαλίζουν ουσιαστική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου για τους εργαζόμενους και τις οικογένειές τους.

Υπό το βάρος αυτών των αποτυχιών και της διάχυτης απογοήτευσης, καθίσταται εξαιρετικά δύσκολο για τους ψηφοφόρους να αποδεχθούν τον Νίκο Δένδια ως έναν ακόμη «σωτήρα» από την Νέα Δημοκρατία.

ΝΔ: Έντονη εσωκομματική αστάθεια και “ισορροπίες του τρόμου”

Ακόμη και στο εσωκομματικό πεδίο, αποδείχθηκε τελικά ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν διέθετε τα ισχυρά ερείσματα που αρχικά εκτιμήθηκαν, παρά το γεγονός ότι θεωρητικά «κληρονόμησε» έναν ολόκληρο κομματικό μηχανισμό από τον πατέρα του, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.

Οι αδυναμίες στις εσωκομματικές ισορροπίες έγιναν εμφανείς ήδη από τα πρώτα στάδια της διακυβέρνησής του. Παρά τις προεκλογικές δεσμεύσεις για ένα ευέλικτο και αποτελεσματικό κυβερνητικό σχήμα, προχώρησε στη συγκρότηση ενός ιδιαίτερα διευρυμένου υπουργικού συμβουλίου, που έφτασε τα 63 μέλη (υπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί και υφυπουργοί). Η επιλογή αυτή ερμηνεύτηκε ως προσπάθεια διασφάλισης εσωκομματικής συνοχής μέσω της κατανομής θέσεων και ρόλων εξουσίας.

Οι ενδείξεις περιορισμένης εσωκομματικής αποδοχής και συνοχής δεν εξαντλούνται στο υπερδιογκωμένο μέγεθος του υπουργικού συμβουλίου. Ήδη από την αρχή της πρώτης θητείας της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, μία από τις πρώτες νομοθετικές παρεμβάσεις ήταν η υπαγωγή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ) απευθείας στον πρωθυπουργό.

Η κίνηση αυτή απέκτησε ιδιαίτερη βαρύτητα στη συνέχεια, όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο των υποκλοπών μέσω του λογισμικού Predator. Σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, οι παρακολουθήσεις δεν φέρεται να περιορίστηκαν σε πολιτικούς αντιπάλους, δημοσιογράφους, δικαστικούς και στρατιωτικούς, αλλά επεκτάθηκαν ακόμη και σε πρόσωπα εντός της ίδιας της Νέας Δημοκρατίας, όπως υπουργούς και βουλευτές.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, διατυπώνεται εύλογα η εκτίμηση ότι ο πρωθυπουργός δεν εμπιστευόταν πλήρως το στενό και ευρύτερο πολιτικό του περιβάλλον. Μια πιο προχωρημένη ερμηνεία θέλει την ύπαρξη μηχανισμών συγκέντρωσης «ευαίσθητων» πληροφοριών, οι οποίοι θα μπορούσαν —θεωρητικά— να λειτουργήσουν ως μέσο πολιτικής πίεσης και διασφάλισης πειθαρχίας.

Την εικόνα αυτή ενισχύει και ένα ακόμη στοιχείο: σύμφωνα με απόφαση του Πρωτοδικείου τον Φεβρουάριο του 2026, προέκυψε ότι τα κινητά τηλέφωνα πολιτικών προσώπων —μεταξύ αυτών και μελών της κυβέρνησης και της κοινοβουλευτικής ομάδας— φέρονται να είχαν τεθεί υπό παρακολούθηση μέσω του Predator. Ωστόσο, κανένα από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα της κυβέρνησης δεν προχώρησε σε νομικές ενέργειες κατά των διαχειριστών του λογισμικού για παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών. Η στάση αυτή προκαλεί εύλογα ερωτήματα, ιδίως αν ληφθεί υπόψη ότι πρόκειται για πολιτικά πρόσωπα με πρόσβαση σε κρίσιμες και ευαίσθητες κρατικές πληροφορίες, όπου η αντίδραση θα μπορούσε να θεωρείται όχι μόνο αναμενόμενη αλλά και επιβεβλημένη.

Όταν συγκροτήθηκε η εξεταστική επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, το πολιτικό βάρος της υπόθεσης ήταν ήδη ιδιαίτερα αυξημένο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρισκόταν στο επίκεντρο της κριτικής, καθώς είχε θέσει την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών υπό την άμεση εποπτεία του, υπηρεσία που κατηγορήθηκε για εμπλοκή στην υπόθεση.

Ωστόσο, ένα στοιχείο που προκάλεσε έντονο πολιτικό σχολιασμό ήταν η εξέλιξη που ακολούθησε: λίγο μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της εξεταστικής, 13 από τα 15 μέλη της πλειοψηφίας της Νέας Δημοκρατίας που συμμετείχαν σε αυτήν ανέλαβαν κυβερνητικά αξιώματα. Η χρονική αυτή σύμπτωση ερμηνεύτηκε από την αντιπολίτευση και μέρος της κοινής γνώμης ως ένδειξη πολιτικής επιβράβευσης, με στόχο τη διασφάλιση της εσωκομματικής συνοχής και την αποφυγή εσωτερικών ρωγμών σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία.

Σε κάθε περίπτωση, η συγκεκριμένη εξέλιξη ενίσχυσε τα ερωτήματα γύρω από τη λειτουργία των θεσμών, τη διαφάνεια των διαδικασιών και τα όρια μεταξύ πολιτικής ευθύνης και κομματικής πειθαρχίας.

Αποτυχίες Μητσοτάκη και κυβέρνησης – Μη διαφαινόμενη λύση 

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν υπάρχει πίεση για τον Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει διέξοδος.

Γιατί, σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η εξουσία δεν χάνεται απαραίτητα στην κάλπη. Μπορεί να διαβρωθεί πολύ νωρίτερα — από μέσα.

Και τότε, κανείς δεν κοιμάται ήσυχος.

Σχετικά με τον αρθρογράφο:

Ο Μάκης Κεβρεκίδης έχει σπουδάσει Επικοινωνία στις Ηνωμένες Πολιτείες και εργάζεται στο τμήμα marketing αμερικανικής εταιρείας που δραστηριοποιείται διεθνώς στον τομέα της αεροναυπηγικής.

Μάκης Κεβρεκίδης On “X”     ////    On “Facebook” 

__________________________________