*** Του Γιώργου Φλωρά – Συμβούλου Επιχειρήσεων
Η πρόσφατη παρέμβαση της ΟΕΒΕΣ Μεσσηνίας προς τον Πρωθυπουργό και το οικονομικό επιτελείο φέρνει στην επιφάνεια μια από τις πιο εξοργιστικές αδικίες του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Ενώ ο Άρειος Πάγος δικαίωσε χιλιάδες δανειολήπτες του Νόμου Κατσέλη, κρίνοντας ότι ο τόκος πρέπει να υπολογίζεται επί της δόσης και όχι επί του κεφαλαίου, εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι παραμένουν έρμαια των τραπεζών και των servicers.
Το ερώτημα που θέτει ο Πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Γιώργος Καπερώνης, είναι αμείλικτο: Γιατί οι επαγγελματίες και οι έμποροι, που έμειναν εκτός νόμου λόγω γραφειοκρατίας ή αυστηρών κριτηρίων, αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας;
Το παραμύθι του «μεγαλοεπιχειρηματία»
Η Πολιτεία έχει διαπράξει ένα στρατηγικό σφάλμα – αν όχι έγκλημα: Αντιμετωπίζει τον ελεύθερο επαγγελματία και τον μικρό έμπορο ως «μεγαλοεπιχειρηματία», στερώντας του την προστασία που δικαιούται ο μισθωτός ιδιώτης.
Ας πούμε την αλήθεια: Ένα τεράστιο ποσοστό των σημερινών επαγγελματιών δεν επέλεξε το «επιχειρείν» από φιλοδοξία για πλούτη, αλλά από ανάγκη. Έγιναν επαγγελματίες επειδή μέσα στην κρίση δεν υπήρχαν θέσεις εργασίας. Είναι άνθρωποι που πάλεψαν να κρατήσουν το σπίτι τους και την επιχείρησή τους ανοιχτή μέσα από μνημόνια, πανδημίες και ενεργειακά σοκ. Σήμερα, αυτοί οι άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους, την ώρα που το κράτος τους θεωρεί «ικανούς» να αντιμετωπίσουν τα αρπακτικά των funds χωρίς καμία θεσμική ομπρέλα.
Ο ακατάσχετος λογαριασμός: Η ψευδαίσθηση της προστασίας
Ένα ακόμα σημείο που αποδεικνύει την άνιση μεταχείριση είναι ο ακατάσχετος λογαριασμός. Ενώ για τους μισθωτούς υπάρχει ένα ελάχιστο δίχτυ ασφαλείας, για τον ελεύθερο επαγγελματία ο λογαριασμός αυτός είναι ουσιαστικά ανύπαρκτος ή δυσλειτουργικός. Ο επαγγελματικός λογαριασμός, από τον οποίο πρέπει να πληρωθούν προμηθευτές, ενοίκια και προσωπικό, παραμένει βορά στις διαθέσεις των τραπεζών και του κράτους, καθιστώντας την καθημερινή επιβίωση αδύνατη.
Πώς μπορείς να ρυθμίσεις ένα δάνειο όταν δεν σου επιτρέπεται να διαχειριστείς ούτε το ελάχιστο του τζίρου σου για να ζήσεις;
Η ΟΕΒΕΣ Μεσσηνίας θυμίζει κάτι που η Αθήνα ξεχνά: Πολλοί από αυτούς τους δανειολήπτες φέρουν το βάρος της ανοικοδόμησης μετά τους σεισμούς. Δανείστηκαν για να ξαναχτίσουν τις ζωές τους πάνω στα ερείπια και σήμερα το κράτος τους «ανταμείβει» με πλειστηριασμούς.
Δεν μπορεί η ένταξη ή μη σε έναν νόμο προστασίας να είναι το κριτήριο για το αν ένας άνθρωπος θα σώσει την πρώτη του κατοικία. Ζητούμε:
- Νομοθετική πρωτοβουλία για την επέκταση του δίκαιου τρόπου υπολογισμού των τόκων (επί της δόσης) σε όλα τα στεγαστικά δάνεια.
- Πραγματικό ακατάσχετο λογαριασμό για τους επαγγελματίες, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της αγοράς και του 2026.
- Τέλος στην πολιτική των δύο ταχυτήτων. Ο επαγγελματίας είναι πολίτης, όχι λογιστικό νούμερο προς εκκαθάριση.
Η Πολιτεία οφείλει να παρέμβει τώρα. Αν συνεχίσει να κρύβεται πίσω από τις τράπεζες, θα είναι υπεύθυνη για την ολοκληρωτική διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής και τον αφανισμό της μικρομεσαίας τάξης.
Γιώργος Φλωράς
Εκδότης ΚΛΑΔΙΚΑ ΝΕΑ
** Το άρθρο πρωτοδημοσιεύτηκε στα «Κλαδικά Νέα»
Κάντε το πρώτο σχόλιο